Belasting op spaarrente in de EU: wat banken inhouden en wat u verschuldigd bent (2026)

In het grootste deel van de EU houdt de bank belasting op uw spaarrente aan de bron in en betaalt zij u het nettobedrag. In veel landen is dat een „bevrijdende” bronbelasting: uw verplichting is daarmee volledig voldaan en u hoeft de rente niet opnieuw aan te geven. Elders is de inhouding slechts een voorheffing die wordt verrekend met de uiteindelijk vastgestelde inkomstenbelasting. En in een handvol landen houdt de bank niets in — de rente wordt later via de jaarlijkse aanslag belast, of onder een apart vermogensregime. De tabel hieronder vat de situatie samen voor een particuliere inwoner in elk van de 27 lidstaten (tarieven per 2026).

Bovenstaande regels gelden voor inwoners. Bent u niet-inwoner met een deposito in een ander EU-land, dan ligt het anders. De EU-spaarrichtlijn — die ooit inhouding op grensoverschrijdende rente voorschreef — is in 2016 ingetrokken en vervangen door automatische gegevensuitwisseling (de Common Reporting Standard, in de EU als DAC2 ingevoerd). In de praktijk houdt de bank in het land van de rekening dus doorgaans GEEN belasting in op gewone depositorente aan een niet-inwoner. In plaats daarvan meldt zij uw saldo en rente aan de belastingdienst van uw woonland, dat u volgens de eigen regels belast.

Waar een land nog wel bronbelasting heft op rente die naar het buitenland gaat (vooral relevant buiten de EU, of voor inwoners van 'zwarte lijst'-jurisdicties zonder verdrag), verlaagt of schrapt een belastingverdrag die meestal, en verrekent u het thuis. Kortom: u wordt niet dubbel belast, maar u bent zelf verantwoordelijk voor het aangeven van de rente in uw woonland — het ontbreken van een inhouding is geen vrijstelling.

Rente wordt op twee manieren belast. Onder een vlak, bevrijdend (schedulair) regime geldt één tarief, ongeacht uw overige inkomen — de norm in het grootste deel van de EU (bijv. Duitsland 26.375%, Italië 26%, Portugal 28%, België 30%, Ierland 33%, Polen 19%, Tsjechië 15%).

Onder een progressief of getrapt regime geldt een tariefschaal. De bekende voorbeelden zijn Spanje (aparte 'spaarinkomen'-schaal: 19% tot €6,000, 21% tot €50,000, 23% tot €200,000, 27% tot €300,000, daarboven 30%), Denemarken (rente is progressief belast kapitaalinkomen, tot ruwweg 42%), Finland (30% tot €30,000 kapitaalinkomen, 34% daarboven) en Litouwen (15%, en pas 20% bij zeer hoog inkomen).

Frankrijk zit ertussenin: standaard geldt een vlaktaks van 30% (31,4% vanaf 2026 na verhoging van de sociale heffingen), maar u kunt kiezen voor belastingheffing van beleggingsinkomen volgens het progressieve tarief (0/11/30/41/45%).

Benut uw vrijstellingen (dien waar mogelijk het vrijstellingsverzoek bij uw bank in, bijv. het Duitse Freistellungsauftrag). Gereglementeerde rekeningen kunnen belastingvrij zijn (het Franse Livret A/LDDS/LEP; rente van Bulgaarse inwoners bij EU/EER-banken).

Onthoud dat een „bevrijdende” inhouding meestal betekent dat u de rente niet aangeeft, terwijl u in Denemarken, Zweden, Letland (bij niet-ingehouden rente), Litouwen en Slovenië (bij buitenlandse rente) mogelijk zelf moet rapporteren. En bankiert u in het buitenland, ga er dan van uit dat uw eigen belastingdienst het al weet — CRS-rapportage gaat automatisch.

Deze gids is algemene informatie, geen belastingadvies. Tarieven en regels veranderen vaak; de cijfers geven de situatie in 2026 weer. Controleer de actuele regels bij de bevoegde nationale belastingdienst of een gekwalificeerd belastingadviseur voordat u handelt.