Podatek od odsetek oszczędnościowych w UE: co pobierają banki i co jesteś winien (2026)

W większości krajów UE bank potrąca podatek od odsetek u źródła i wypłaca kwotę netto. W wielu państwach jest to „ostateczny” podatek u źródła: w pełni zamyka zobowiązanie i nie musisz już wykazywać tych odsetek. W innych potrącenie jest jedynie zaliczką, zaliczaną na poczet podatku ustalonego w zeznaniu rocznym. W kilku krajach bank nie pobiera nic — odsetki są opodatkowane później w rozliczeniu rocznym albo w odrębnym systemie majątkowym. Poniższa tabela podsumowuje sytuację osoby fizycznej będącej rezydentem w każdym z 27 państw członkowskich (stan na 2026).

Powyższe zasady dotyczą rezydentów. Jeśli jako nierezydent trzymasz depozyt w innym kraju UE, obraz jest inny. Dyrektywa o opodatkowaniu dochodów z oszczędności — która kiedyś wymagała poboru od odsetek transgranicznych — została uchylona w 2016 i zastąpiona automatyczną wymianą informacji (Common Reporting Standard, w UE wdrożony jako DAC2). W praktyce bank w kraju rachunku zwykle NIE pobiera podatku od zwykłych odsetek depozytowych wypłacanych nierezydentowi. Zamiast tego raportuje saldo i odsetki do administracji podatkowej Twojego kraju rezydencji, gdzie płacisz podatek według krajowych przepisów.

Tam, gdzie kraj nadal pobiera podatek u źródła od odsetek wypłacanych za granicę (dotyczy głównie państw spoza UE lub rezydentów jurysdykcji z „czarnej listy” bez umowy), umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zwykle go obniża lub eliminuje, a w kraju rezydencji dokonujesz zaliczenia. Wniosek: nie płacisz podwójnie, ale to Ty odpowiadasz za wykazanie odsetek w kraju rezydencji — brak poboru u źródła nie oznacza zwolnienia.

Odsetki opodatkowuje się na dwa główne sposoby. W systemie liniowym, ostatecznym (schedularnym) obowiązuje jedna stawka niezależnie od pozostałych dochodów — to norma w większości UE (np. Niemcy 26.375%, Włochy 26%, Portugalia 28%, Belgia 30%, Irlandia 33%, Polska 19%, Czechy 15%).

W systemie progresywnym lub stopniowanym stosuje się skalę. Najważniejsze przykłady to Hiszpania (odrębna skala „dochodu oszczędnościowego”: 19% do €6,000, 21% do €50,000, 23% do €200,000, 27% do €300,000 i 30% powyżej), Dania (odsetki jako dochód kapitałowy opodatkowany progresywnie, do około 42%), Finlandia (30% do €30,000 dochodu kapitałowego, 34% powyżej) oraz Litwa (15%, a 20% dopiero przy bardzo wysokich dochodach).

Francja jest pośrodku: domyślnie obowiązuje podatek liniowy 30% (31,4% od 2026 po podwyżce składek społecznych), ale można wybrać opodatkowanie dochodów kapitałowych według skali progresywnej (0/11/30/41/45%).

Wykorzystaj kwoty wolne (tam, gdzie istnieją, złóż w banku odpowiedni wniosek, np. niemiecki Freistellungsauftrag). Rachunki regulowane bywają zwolnione (francuskie Livret A/LDDS/LEP; odsetki rezydentów Bułgarii w bankach UE/EOG).

Pamiętaj, że podatek „ostateczny” zwykle oznacza brak obowiązku wykazywania odsetek, natomiast w Danii, Szwecji, na Łotwie (odsetki bez poboru), Litwie i w Słowenii (odsetki zagraniczne) możesz musieć zgłosić je samodzielnie. A jeśli korzystasz z banku za granicą, zakładaj, że Twój urząd skarbowy już o tym wie — raportowanie CRS jest automatyczne.

Ten przewodnik ma charakter ogólnoinformacyjny i nie stanowi porady podatkowej. Stawki i przepisy często się zmieniają; dane odzwierciedlają stan na 2026. Przed podjęciem decyzji zweryfikuj aktualne zasady we właściwym krajowym urzędzie skarbowym lub u wykwalifikowanego doradcy podatkowego.